Bir yanlızlık öyküsü benimkisi
Hüzünle ağlatır bazen ama yok çilesi
Sevgisizlikle mahkum eder tek beni
Sevmek yasak deli gönüle bildim bileli..
Ben duyguların esiri olmuşum zaten
Sevsemde bir anlam yokki ezelden
Kadere küsmüş hislerle yanlızım ben
Sevdaya küsmüş yaralı gönül…
Sevgiyle yaşamakdı tek dileğim
İçimdeki duygularla yaralı
Yaşadım işde bunca yıl kahırlı
Terk edilmiş arşivlere yüz tutar gibi hemde..
Elimden tutanda olmadı olmazda
Çekdiklerimle bir ben bilirim acıyı
Artık mutlulukda yok yürek sızıntılı
Ezelden beri yaralıyım kaderimle ben.
Duygularım şimdi suya düşdü
Hasret beni erken buldu
Şimdi yüreğim kanıyor sensiz
Hak ettimmi bunu belirsiz
Söz vermişdin oysa bana
İçimde bir nefret yok inan bana
Bir damla sevgiden mahrumum sadece
Hani terketmeyecekdin şimdi sende gittin..
Bitermi sandın sevgimi böyle
Kesip atamassın anlamsızca
Duygularımla yanılmadım ben
Bir sen vardın hep bir sen
Kolaymı çekip gitmek böyle
Kolaymı sandın herşeyi böylece
Nefretmi besliyorsun yoksa sevgimize
Vazgeçmem hiç bir zaman kaderimle..
Sevemezmiydin bende başkaları gibi
Hakkım değilmi banada bir sevgi
Olmadı gönlümün yeri dolmadı
Harammış gönülden sevgi bana
Şimdi anladım doğru hislerim
Ben hüzünlerle yaşamaya gebeyim
Duygusallık olamaz benim yüreğimde
Tükendi umutlarımda Kırıldı sevgi gönülden..
